maj 2010
Wola Kobiet w Domu Kultury "DZIAŁDOWSKA"!
Zapraszamy na spektakl Wola Kobiet do Domu Kultury "DZIAŁDOWSKA"
26 maja 2010, godz. 19.30
ul. Działdowska 6
* * *
maj 2010
Mateusz Sarełło finalistą Grand Press Photo 2010
Nasz kolega i aktywny członek Spółdzielni Dokumentalnej - Mateusz Sarełło, zakwalifikował się do finału tegorocznego Grand Press Photo!
Kategoria: Zdjęcie Pojedyncze - Życie Codzienne.
Mateusz! GRATULUJEMY!
* * *
maj 2010
Galeria zdjęć z premiery spektaklu „Wola Kobiet”
13 maja 2010 roku w Klubokawiarni Chłodna 25 odbyła się premiera spektaklu "Wola Kobiet" realizowanego dzięki dofinansowaniu ze środków Dzielnicy Wola m.st. Warszawy.
Na widowni tłumy, aktorki w najwyższej formie, tekst świetny!
A w przygotowaniu już kolejne projekty, zapraszamy!
* * *
maj 2010
„Wola Kobiet” – spektakl paradokumentalny o pięknej zwykłości
Dobrze czasem zrobić coś wbrew modzie. Najmodniej jest teraz łamać schematy, walić po oczach, szokować, sprzeciwiać się i podnosić głos. My – Spółdzielnia Dokumentalna – w pewnym sensie ukochaliśmy sobie przyglądanie się zwykłości. Tę normalność zaprezentujemy również w kolejnym projekcie, już drugim naszym spektaklu paradokumentalnym, „Wola Kobiet”. Projekt realizujemy dzięki dofinansowaniu ze środków Dzielnicy Wola m.st. Warszawy i wsparciu Klubokawiarni Chłodna 25.
Pomysł narodził się z obserwacji środowiska internetowego, komentarzy i aktywności na kobiecych forach w sieci. Różnorodność treści i tematów którymi współczesne kobiety pragną podzielić się z innymi jest zdumiewająca i inspiruje do poszukiwań artystycznych. Dlaczego akurat fora? Edyta Ganc tłumaczy: To właśnie tam współczesne kobiety dają upust swoim emocjom. To w internecie zwierzają się ze swych smutków, problemów, radości. Dziś, zamiast spotkać się z przyjaciółką na kawie w mieście, wolą wejść na facebook i wirtualnie porozmawiać o tym, co bieżące, ważne i mniej ważne. Każdy problem może być rozwiązany na forum internetowym. I dodaje: Nieznane kobiety, ukryte pod wirtualnymi nickami, doradzą o każdej porze: co zrobić z niewiernym facetem, u kogo najlepiej postawić sobie tarota, jak zniwelować drobne zmarszczki. Po co więc znajomości? Internet stał się łatwym zastępstwem kobiecych przyjaźni.
A może więc wyjść z platformy wirtualnej i wejść na rampę parateatralną? Czemu nie zaprosić kobiet do opowiedzenia swoich historii w „realu”, przed prawdziwym widzem, nie tylko w rozmowie incognito?
Na zaprzyjaźnioną „Chłodną 25” zaprosiliśmy więc panie z Woli. By opowiedziały o sobie, poznały się, wzięły udział w warsztatach teatralnych, a potem wspólnie wystawiły spektakl. Anonimowe rozmowy zaczerpnięte z portali i forów internetowych posłużyły za bazę scenariusza spektaklu. Resztę uzupełniły same uczestniczki projektu, które wniosły do całości osobiste refleksje i własne historie. Dwa miesiące pracy nad tekstem i inscenizacją mają zaowocować, w połowie maja, przedstawieniem. Projektem opiekują się Edyta Ganc i Ewa Gampel, dokumentację fotograficzną realizują Jolanta Chowaniec-Sośniak, Mateusz Sarełło i Rafał Jarnicki. Premiera bowiem będzie połączona z wernisażem fotografii.
Prywatne historie naszych aktorek-amatorek są bardzo różne i bardzo podobne zarazem. Niektóre z nich, pomimo różnic w wieku uczestniczek, są na tyle porównywalne, że wydają się stanowić tę samą opowieść. Ewa Gampel tłumaczy: To historie związane głęboko z dzielnicą Wolą, ale także z osobistymi przemyśleniami o kondycji kobiety we współczesnym świecie. To nie będzie spektakl z mocnym przesłaniem, łamiący stereotypy. Nie ukaże nam nieznanego oblicza kobiet. Nie jest feministycznym manifestem, ani jego zaprzeczeniem. Nie stawia na piedestale, ani nie zawstydza. To wcale nie znaczy, że nie będzie interesujący i odkrywczy. Wierzymy , że może czas najwyższy na pochylenie się nad zwykłą radością, zwykłym smutkiem, codziennością, która ostatnimi czasy nie bywa w cenie. Byciem „kobietą zwykłą”, a w tej zwykłości – fascynującą. Taką, o których mówi się coraz rzadziej...
W projekcie dokumentalnym „Wola Kobiet” bierze udział dziesięć pań. Są to kobiety mieszkające na Woli oraz związane z tą dzielnicą:
Monika Alberska,
Agata Byrska,
Barbara Golc,
Halina Kazubska,
Ilona Klejnowska, Katarzyna Kobylińska,
Karin Lesiak,
Zuzanna Skalska,
Beata Wątrocka,
Emilia Zięba.
Scenariusz i reżyseria:
Edyta Ganc i Ewa Gampel
Więcej informacji:
Marta Hopfer
Spółdzielnia Dokumentalna
marta.hopfer@spoldzielniadokumentalna.pl
0 608 065 485
* * *
luty 2010
Ruszamy z nowym fotograficznym przedsięwzięciem!
W ramach programu operacyjnego „Patriotyzm Jutra” 2010 Muzeum Historii Polski będziemy realizować projekt „Warszawa Wielokulturowa”. Wystawę i publikację albumów planujemy na listopad 2010 roku.
Każdy z nas pamięta z lektur i filmów obraz stolicy jako miasta wielokulturowego, otwartego i buzującego mieszanką tradycji. Przed wybuchem II wojny światowej w Warszawie obok Polaków mieszkali Żydzi, Niemcy, Rosjanie. Odsetek ludności innych narodowości przekraczał nawet czterdzieści procent. Warszawa była nowoczesnym miastem kosmopolitycznym. Może się wydawać, że te czasy minęły bezpowrotnie – nic bardziej mylnego! Szacuje się, że obecnie w stolicy mieszka około 150 tysięcy obcokrajowców. Ta liczba stale i dynamicznie wzrasta. Stąd właśnie nasz pomysł.
W „Warszawie Wielokulturowej” chcemy pokazać mniejszości narodowe i cudzoziemców związanych z Warszawą. Zawodowo, emocjonalnie, z przypadku... To będą ludzie w bardzo zróżnicowanych sytuacjach życiowych, o rozmaitych, czasem trudnych, losach, wybierający to miasto ze wszystkich możliwych powodów. Marzy nam się powrót do takiego niegdysiejszego kosmopolitycznego wizerunku stolicy. Może uda nam się też przypomnieć, że Warszawa to, od dawien dawna, tolerancyjne i otwarte miasto? A może okaże się, że jest zupełnie inaczej? Zadamy naszym bohaterom pytania, pokażemy ich twarze, domy, ich szczęścia i nieszczęścia... Ciekawe na ile spójny powstanie obraz?
Ruszamy więc w podróż po warszawskiej wieży Babel. Obejrzymy to miasto w różnych językach i z różnych perspektyw. To będzie z pewnością pouczająca wyprawa.
Program Operacyjny "Patriotyzm Jutra" Muzeum Historii Polski
* * *
luty 2010
PROJEKT: WOLA KOBIET
Stowarzyszenie „Spółdzielnia Dokumentalna” zaprasza na:
CASTING
spotkanie dotyczące wyboru obsady do przedstawienia teatralnego o charakterze paradokumentalnym
Zapraszamy kobiety w każdym wieku związane z dzielnicą Wola. Panie, które mieszkają na Woli, dziewczyny spędzające tu czas wolny, kobiety w szczególny sposób przywiązane do tej dzielnicy bądź mające wspomnienia związane z miejscami na Woli etc.
Spotkanie – casting odbędzie się 15 i 16 lutego 2010 w godzinach od 15tej do 19tej
w Klubokawiarni Chłodna 25 pod tymże adresem.
PANIE ZAINTERESOWANE WZIĘCIEM UDZIAŁU W CASTINGU PROSIMY O ZAPISANIE SIĘ
I KONTAKT TELEFONICZNY POD NUMEREM: 506 466 488
Projekt obejmuje próby teatralne raz/ dwa razy w tygodniu w klubie Chłodna 25 od końca lutego do maja br.
Planowane przedstawienie przypada na 13 maja 2010 r. w Klubokawiarni Chłodna 25
Udział w zajęciach jest nieodpłatny.
Kontakt:
Edyta Ganc 506 466 488
Eva Gampel 504 398 639
Aga Słodownik 503 814 653
Projekt dofinansowany przez Urząd Miasta - Wydział Kultury Dzielnicy Wola
* * *
grudzień 2009
Galeria zdjęć z premiery spektaklu „Romeo i Julia 40 lat później”
* * *
grudzień 2009
Spektakl „Romeo i Julia 40 lat później” w Centrum Łowicka
Czy dramat o romantycznych kochankach może być zagrany przez grupę seniorów? Co może wyniknąć z połączenia doświadczenia życiowego i ponadczasowego tekstu Williama Szekspira? Odpowiedzi na te pytania przyniesie już na początku grudnia Stowarzyszenie Spółdzielnia Dokumentalna, w swoim najnowszym projekcie „Romeo i Julia 40 lat później”.
W realizowanym we współpracy z Urzędem m. st. Warszawy Dzielnicy Mokotów, spektaklu, znana dotąd przede wszystkim z działalności fotograficznej Spółdzielnia Dokumentalna, pokusiła się o połączenie wielkiego tekstu geniusza ze Stratfordu, z doświadczeniem czysto dokumentalnym.
Autorki tekstu i reżyserki – Edyta Ganc oraz Ewa Gampel, wraz z członkami Klubu Seniora przy ulicy Dąbrowskiego na Mokotowie, od kilku miesięcy walczą z artystyczną materią. Początkowe założenia, jak to zwykle bywa, zostały zweryfikowane przez rzeczywistość. Edyta Ganc opowiada o tym, co zobaczymy na scenie: “Romeo i Julia 40 lat później" to spektakl improwizowany o charakterze dokumentalnym. Otwarta forma scenariusza sprawia, że za każdym razem akcja na scenie może potoczyć się w zupełnie odmiennym kierunku. Na deskach teatru trwa nieustająca próba tragedii Szekspira – przybliża zamysł reżyserski. - O główne role romantycznych kochanków walczą wszyscy aktorzy. Każda aktorka chce być Julią, a każdy aktor marzy o roli Romea. Pomiędzy artystami miota się załamana Pani Reżyser, która stara się okiełznać zespół. Nic nie jest takie, jakie powinno być. Zamiast próbować sceny z Szekspira aktorzy sprzeczają się i robią sobie na złość. Próba tragedii nie ma końca.
Druga z autorek spektaklu - Ewa Gampel, dodaje: To spektakl oparty w dużej mierze na tekstach napisanych przez samych aktorów. Dzięki temu scenariusz zawiera, istotne dla nas, elementy dokumentalne. Aktorzy wypowiadają swoje kwestie w postaci monologów, są to osobiste wycieczki dotyczące ważnych dla nich samych wydarzeń z życia. Refleksje, którymi mają możliwość podzielić się z odbiorcą. Czasem są "maligną" poszarpanych wspomnień z lat dziecięcych. Każdy monolog stanowi odrębny, ciekawy, mikro, a czasem makro, świat danej osoby. I otwarcie przyznaje: Niejednolitość tekstów autorów była niewątpliwie wyzwaniem reżyserskim. Trzeba było ująć to w jakąś całość, jest to też forma wymagająca dla samego widza. Edyta Ganc podsumowuje: Każda z autorskich opowieści odciąga nas od tragedii Szekspira, ale za to przybliża do osoby opowiadającej. Aktorzy raz po raz wychodzą ze swoich ról, a żadna z postaci Szekspira nie staje się nią naprawdę. Czy ukończenie spektaklu jest w ogóle możliwe? A może sens gry tkwi w ciągłym próbowaniu? Granica pomiędzy sceną, a rzeczywistością, grą a prawdą, zaczyna się zacierać...
Jednym z głównych założeń projektu była artystyczna aktywizacja seniorów mieszkających na terenie Mokotowa oraz związanych z tą dzielnicą, poprzez zainicjowanie wspólnych działań teatralnych. Efekty wspólnych poszukiwań artystycznych obejrzymy już 3 grudnia.
Premiera spektaklu odbędzie się w Centrum Łowicka (Łowicka 21, Warszawa),
w czwartek, 3 grudnia 2009 r., o godzinie 19:00, wstęp wolny.
Premiera będzie połączona z prezentacją filmu dokumentalnego o kulisach pracy nad spektaklem oraz z wernisażem zdjęć dokumentujących projekt.
Zapraszamy również na spektakl dzień później – 4 XII oraz na otwartą próbę generalną
2 XII, również o godzinie 19:00.
Twórcy i wykonawcy:
W spektaklu „Romeo i Julia 40 lat później” biorą udział członkowie Klubu Seniora przy ulicy Dąbrowskiego 27/1 na Mokotowie:
Halina Burda
Urszula Chałupczak
Wanda Krowicka
Krystyna Królak
Janina Magdzińska-Trzaskoma
Halina Olszewska – Kremer
Elżbieta Palczewska
Barbara Romaniuk
Jerzy Kremer
Wacław Oracz
oraz w roli Pani Reżyser: Ewa Gampel
Scenariusz i reżyseria :
Edyta Ganc
Ewa Gampel
Scenografia i dokumentacja filmowa:
Rafał Jarnicki
Jolanta Chowaniec -Sośniak
Dokumentacja fotograficzna:
Mateusz Sarełło
W spektaklu wykorzystano fragmenty dramatu Williama Szekspira - „Romeo i Julia” w tłumaczeniu Macieja Słomczyńskiego.
Więcej informacji:
Marta Hopfer
Spółdzielnia Dokumentalna
marta.hopfer@spoldzielniadokumentalna.pl
0 608 065 485
Zadanie "Romeo i Julai 40 lat później" zostało zrealizowane dzięki dofinansowaniu
ze środków m.st. Warszawy”.
Serdecznie zapraszamy!
* * *
listopad 2009
Wernisaż "Dwa pokolenia, jedno spojrzenie?"
I już po! Pomiędzy 19. do 30. października w stołecznym BUWie można było oglądać naszą najświeższą wystawę - „Dwa pokolenia, jedno spojrzenie?”. Wkrótce powstały materiał trafi na naszą stronę oraz zostanie wydany w formie albumu – prace trwają. Póki co, zapraszamy do obejrzenia zdjęć z wernisażu!
Twórcy projektu „Dwa pokolenia – jedno spojrzenie?”:
Dokumentaliści:
Jolanta Chowaniec- Sośniak
Edyta Ganc
Ewa Gampel
Hanna Brudzyńska
Aleksandra Gardynik
Agnieszka Dziaman
Agnieszka Słodownik
Monika Jeznach
Olga Górniak
Mateusz Sarełło
Piotr Haweman
Rafał Jarnicki
Wybór i redakcja tekstów: Marta Hopfer
Projekt graficzny i skład: Wojciech Pakier
Projekt został dofinansowany przez Muzeum Historii Polski
w ramach programu „Patriotyzm jutra”.
Partnerzy projektu: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, ProfiLab
Galeria z wernisażu:
* * *
październik 2009
„Dwa pokolenia – jedno spojrzenie?”, czyli skąd się wziął znak zapytania?
Z informacji prasowej:To już trzeci projekt grupy Spółdzielnia Dokumentalna. Po „20/30” i „Saskiej Kępie w obiektywie”, przyszedł czas na przedsięwzięcie znacznie bardziej wymagające.
Od poniedziałku,
19 października, w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego (aula „Pod Wielkim Świetlikiem”, II p.), będzie można oglądać wynik ich najświeższych poszukiwań – projekt fotograficzno-dziennikarski: „Dwa pokolenia – jedno spojrzenie?”. Wystawa potrwa do 30 października.
Teza to rzecz przydatna u startu twórczych poszukiwań. Autorzy wystawy założyli, że dokumentując przedstawicieli dwóch pokoleń, odpowiedzą sobie na kilka istotnych pytań. Jako bohaterów wybrali ludzi, których młodość przypadła i przypada na dwie różne epoki - pokolenie okresu Powstania '44 i okupacji oraz współczesnych młodych. Czy podobnie postrzegają podstawowe wartości? Co oznaczało bycie młodym w czasie okupacji, a co oznacza dziś, kiedy pozornie nie ma o co walczyć? Twórcom zależało na porównaniu codzienności okupacyjnej, z codziennością współczesną. Czy dzisiejsze życie w poszanowaniu tych samych wartości, co kiedyś, ma sens? Jeśli tak, które z nich są najważniejsze?
Może nie do końca się do tego przyznając, autorzy od początku próbowali postawić znak równości pomiędzy swoimi młodszymi i starszymi bohaterami. Dlaczego? Po części pewnie, by usprawiedliwić swój styl życia, górnolotnie – potwierdzić sens funkcjonowania młodych pokoleń, pozbyć się piekącej zazdrości o wagę tamtych istnień. Zbliżający się jednak nieuchronnie moment zamknięcia wielomiesięcznych poszukiwań zmusił do, obnażającego powstały materiał, podsumowania. Refleksja pojawiła się natychmiast. Znak równości nie ma racji bytu. W dniu zamknięcia projektu, autorzy jednogłośnie zgodzili się na zmianę tytułu wystawy i albumu. 19 października w warszawskim BUW-ie zobaczymy więc, wielopoziomowy, wieloznaczny i skłaniający do przemyśleń, projekt pod nazwą „Dwa pokolenia - jedno spojrzenie?”. Ze znakiem zapytania na końcu.
Dwanaścioro dokumentalistów przez wiele miesięcy robiło zdjęcia i prowadziło długie rozmowy z kombatantami, powstańcami, ludźmi, których młode lata przypadły na czas okupacji oraz z ich dziećmi i wnukami. To życiorysy i wspomnienia wyjątkowo różne. Starsi z bagażem wielkiej historii i wielkich wspomnień oraz młodsi ze swoją codziennością i małymi wojenkami. Na znaczy – gorszymi, mniej ważnymi, czy infantylnymi. Po prostu innymi. Tak jak inna jest moda, inny mamy smak, inaczej się kochamy i inaczej umierają nasi przyjaciele. Warto jednak czytając ich wypowiedzi i oglądając ich zdjęcia, zastanowić się, czy punktów wspólnych naprawdę nie da się tu odnaleźć.
Wernisaż wystawy „Dwa pokolenia - jedno spojrzenie?” odbędzie się 19 października o godz. 18.00 w Bibliotece Uniwersytetu Warszawskiego (aula „Pod Wielkim Świetlikiem”, II p.). Wystawa potrwa do 30 października 2009 r.
Projekt został dofinansowany przez Muzeum Historii Polski w ramach programu „Patriotyzm jutra”.
Partnerzy projektu: Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, ProfiLab
Serdecznie zapraszamy!
sciągnij pdf:
* * *
luty 2009
Projekt teatralny „Romeo i Julia – 40 lat później” Spółdzielni został wybrany w konkursie dotacyjnym Wydziału Kultury Dzielnicy Mokotów m.st. Warszawa. Dzięki pozyskanemu dofinansowaniu zorganizujemy cykliczne warsztaty teatralne dla seniorów z Mokotowa, które zakończą się spektaklem oraz wystawą zdjęć dokumentujących próby teatralne.
* * *
styczeń 2009
Projekt dokumentalny „Dwa pokolenia – jedno spojrzenie” Spółdzielni został wybrany w konkursie dotacyjnym programu „Patriotyzm jutra” Muzeum Historii Polski. Dzięki pozyskanemu dofinansowaniu zorganizujemy wystawę zdjęć projektu oraz wydamy album.
* * *
lipiec 2008
Wystawa Projektu 20/30 w Galerii Koneser
Zapraszamy na drugą wystawę stowarzyszenia Spółdzielnia Dokumentalna. Jako formalna grupa zadebiutujemy zbiorem fotoreportaży, które mogą stanowić swoiste credo naszej dalszej działalności. Na wystawę “20/30” składają się prace dziesięciorga fotoreporterów i dokumentalistów. Wywodzimy się z różnych szkół, mamy odmienne doświadczenia, patrzymy inaczej... Jedno jest wspólne – chęć pokazania prawdziwego świata i zatrzymywania w kadrze zmian, których doświadczamy. Fotoreportaże i cykle dokumentalne składające się na projekt „20/30” przedstawiają różne aspekty życia młodych Polaków.
Wystawa została wpisana do programu wystaw Warszawskiego Lata Fotografii ZPAF: http://www.fotopolis.pl/
Miejsce wystawy: Galeria Koneser / na terenie Wytwórni Wódek "Koneser"
Budynek Rektyfikacji
ul. Ząbkowska 27/31
Wernisaż: 1 lipca godz. 19.00
wystawa potrwa do 14 lipca 2008
Zaproszenie i plakat:
* * *
kwiecień 2008
Nasza grupa dokumentalna rozpoczyna oficjalny etap istnienia.
10 kwietnia 2008 o godzinie 13:18 stowarzyszenie Spółdzielnia Dokumentalna zostało zarejestrowane.
Wpis do rejestru:
* * *
kwiecień 2007
„Saska w obiektywie” na Chłodnej 25
Zapraszamy na wystawę „Saska w obiektywie”, której wernisaż odbędzie się 10 kwietnia w kawiarni Chłodna 25 w Warszawie.
W naszym pierwszym, wspólnym projekcie udział biorą studenci Laboratorium Reportażu, Akademii Fotografii oraz chętni „początkujący” dokumentaliści.. Artystycznej opieki podjął się nasz spiritus movens- Andrzej Zygmuntowicz. Przez ostatnie pół roku fotografowaliśmy warszawską Saską Kępę. Wynikiem poszukiwań stała się wielowątkowa opowieść o niezwykłym zakątku nowoczesnej metropolii, o jego mikroklimacie, o mieście w mieście. Czy rzekoma magia Saskiej Kępy jest faktem?
Miejsce wystawy: Kawiarnia Chłodna 25
ul. Chłodna 25
Wernisaż: 10 kwietnia godz. 19.00
Wystawa potrwa do 27 kwietnia 2007
Galeria z wernisażu:
* * *